Radio psof...Να κολλάς! vol.5

Φίλες και φίλοι καλησπέρα!
Στην αποψινή εκπομπή, η οποία αποτελεί και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στα Μ.Μ.Ε ασχοληθήκαμε με την παρακμάζουσα κατά την άποψή μας περίοδο του σήμερα για την ελληνική τηλεόραση. Έγινε μια περιγραφή της όλης παθογένειας και εξηγήσαμε τις αντιδράσεις του κοινού, κάνοντας λόγο για τη στροφή του και προς πιό "παραδοσιακά" μέσα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας -ραδιόφωνο- αλλά και στη μεγάλη ελπίδα του αύριο που λέγεται διαδίκτυο.Σκιαγραφήσαμε το προφίλ του μέσου Έλληνα τηλεθεατή και ακροατή και περιγράψαμε τη διαδικασία εξέλιξής αποτέλεσμα της οποίας είναι ο Έλληνας blogger.
Περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας!
Καλή σας ακρόαση!

Radio psof, να κολλάς...

Θύμιος-Μίλτος

Radio psof...Να κολλάς! vol.4

Φίλες και φίλοι καλησπέρα!
Το Radio psof επανέρχεται δριμύτερο με ένα αφιέρωμα στα ελληνικά Μ.Μ.Ε, επικεντρώντοντας το ενδιαφέρον του στα της ελληνικής τηλεόρασης (με αφετηρία το ξεκίνημα της ιδιωτικής τηλεόρασης το 1989).
Στο σημερινό pod -που είναι το πρώτο από τα δύο μέρη του αφιερώματος- μιλήσαμε για τον ψυχαγωγικό αλλά και τον ενημερωτικό τομέα αποθεώνοντας τις επικές αλλά και καυτηριάζοντας τις αρνητικές στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης.
Καλή σας ακρόαση!

Radio psof, να κολλάς...

Θύμιος-Μίλτος

Radio psof...Να κολλάς! vol.3

Στο σημερινό podcast κουβεντιάσαμε σχετικά με την έννοια του θανάτου, το φόβο τον οποίο αυτός, καλώς ή κακώς δημιουργεί, όπως επίσης δώσαμε και μικρές συμβουλές για την αποφυγή του φόβου αυτού.
Επίσης θίξαμε και το κατά πόσον υπάρχει ροπή του ανθρώπου πρός το θάνατο και αναλύσαμε το αν η ροπή αυτή είναι υγιής ή όχι.

Μπορείτε να αφήσετε τα σχόλιά σας εδώ αλλά και στο group του Radio psof στο Facebook!
Ευχαριστούμε για την παρέα και καλή σας ακρόαση!

Θύμιος-Μίλτος

Radio psof...Να κολλάς! vol.2

Μετά από τη θερμή σας υποδοχή το Radio psof επανέρχεται με ένα δεύτερο χτύπημα. Το αποψινό podcast αφορά μια πραγματεία των σύγχρονων συναισθηματικών και σεξουαλικών σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων, τα προβλήματα που αυτές αντιμετωπίζουν στη σύγχρονη κοινωνία καθώς και κάποιες πιθανές λύσεις σε αυτά.

Σας ευχαριστούμε για την υποστήριξη και σας υποσχόμαστε ότι θα γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι!
Θύμιος - Μίλτος

Radio psof...Να κολλάς!

Φίλες και φίλοι μετά από πυρετώδεις προσπάθειες και αφού αντιμετωπίσαμε διάφορα τεχνικά προβλήματα ανεβάσαμε την πρώτη εκπομπή μας με θέμα το ευρύτερο πολιτικό κλίμα του Ιουνίου.
Θα χαρούμε πολύ αν ακούσετε τις απόψεις μας και περιμένουμε να ακούσουμε τις παρατηρήσεις σας έτσι ώστε οι επόμενες προσπάθειές μας να είναι κατά το δυνατόν καλύτερες!


Περιμένουμε σχόλια (και σχολιανά, γιατί όχι)

Θύμιος - Μίλτος

Συνέντευξη τύπου του Prince!!!

Αν και πολλοί οπαντοί της ομάδας αυτής με έχουν βρίσει πολλές φορές, πιο παλιά είχαν τυπώσει πεντοχίλιαρα με τ' όνομά μου, παρ' όλα αυτά ντέχτηκα να είμαι γκια τρίτη και φαρμακερή φορά στον πάγκο της ΑΕΚ.
Ο πρώτος εξάδερφος του Dusan Bajevic, Prince

Με έκουν αποκαλέσει προντότη, φραγκοφονιά, ταρίφα, όμως είμαι ένας απλός άντρωπος που ήρτε πρίν 30 και παραπάνω κρόνια γκια να βγκάλει το ψωμί του. Ένας πρίγκιπας χωρίς στέμμα, ένας ντιάντοκος χωρίς τρόνο. Ντεν μπορεί ο κύριος Κατζηχρήστος και η κάτε Original να κινούνται κάτε φορά εναντίον μου!
Ο Dusan Bajevic με τον Sir Alex Ferguson

Πρέπει να καταλάβουν ότι είμαι ένα πείραμα του CERN, είμαι η πρώτη απόντειξη του ότι η κρονομηκανή υπάρκει. Γκι' αυτό έφυγκα το 1996 από ΑΕΚ και πήγκα στο Ολυμπιακό. Όκι γκια τα λεφτά του Κόκκαλη, απλά έτσι μου είπαν κορυφαίοι επιστήμονες (γκαύροι). Έτσι και τώρα που κλείνει ένας κύκλος και το 2012 έρκεται και μαζί του έρκεται και το τέλος του κόσμου, όλα τα τελειώσουν.
Τα ξαναπάω στο Ολυμπιακό μετά, μετά πάλι ΠΑΟΚ, μετά πάλι τα σας έρτω, μετά πάλι Ολυμπιακό (έκω συνεννοηθεί με τον Κόκκαλη, ενημέρωσα και Τάκη (Περσία όκι Τσουκαλά)), μετά πάλι Ερυτρό Αστέρα, μετά Άρη και στο τέλος γκια τέταρτη φορά στη ΑΕΚ (αν υπάρκει).

Άγγλος μπατζανάκης του Dusan Bajevic

Αφήστε με λοιπόν να κάνω ντουλειά μου: να παίζω κομπολόι μου, να κοιμάμαι στον πάγκο, να μπαίνω γκήπεντο με την κοστουμάρα μου, να κάνω αλλαγκές αφού λήξει ο αγκώνας, να φωνάζω σε ντιμοσιογκράφους, να λέω 2 λέξεις σε 15 λεπτά σε συνέντευξη τύπου.
Πού ξέρετε, μπορεί να ξαναφέρω 6 ισοπαλίες σε Champions League. Μπορεί να φέρω Οκκά, Μάριch, Ρέζιch, και άλλους πολλούς παγκόσμιους μπαλαντόρους. Είντατε Ολυμπιακός; Σήκωσε πρωτατλήματα (και) με αυτούς! Αφήστε πρίγκιπα να κάνει ντουλειά του. Ακούω ερωτήσεις.

Bill Murray for President!

Χτες βράδυ έλιωσα στο διάβασμα. Κατέβαζα ένα σωρό papers σχετικά με το αντικείμενο που μελετάω, τα τύπωνα και τους έριχνα μια ματιά, όσο προσεκτική μπορούσε να είναι αυτή από ένα σημείο κι έπειτα...Στο εντελώς άκυρο είπα να ψάξω για καμια ταινιούλα. Ήθελα να δω κλασική 80ίλα με Bill Murray. Λύσσαξα μπορώ να πώ! Κατέληξα στην ταινία "Stripes" του 1981 (μερικές ενδεικτικές ατάκες επιλεγμένες από το σενάριο μπορείτε να βρείτε εδώ).
Κλασική αμερικανιά του 80, ένα τυπικό ρεμαλόσκυλο χάνει δουλειά, σπίτι, αμάξι, γκόμενα μέσα σε λίγες ώρες, σε μια φάση βλέπει σχετικό μήνυμα στην TV και του 'ρχεται να καταταγεί στο στρατό ως επαγγελματίας οπλίτης. Σα να μην έφταναν όλα αυτά ψήνει και τον κολλητό του (επίσης κλασική Ghostbusters φυσιογνωμία) και περνούν μια ωραία πρωία την πύλη. Εκεί εκτυλίσσονται διάφορα κωμικοτραγικά σκηνικά (οι χαρακτήρες αντικατοπτρίζουν τον κλασικό Αμερικάνο 'εκπρόσωπο' της εργατικής τάξης της τότε εποχής) ενώπιον του σεβάσμιου και αυστηρού αξιωματικού, ο οποίος έχει από την αρχή βάλει τον Murray στο μάτι.
Όπως καταλαβαίνετε βαριέμαι να γράψω περισσότερα για το story (έτσι κι αλλιώς δεν είναι ο σκοπός της ανάρτησης αυτής). Θέλω να επικεντρωθώ στο 'φαινόμενο' Bill Murray. Πιστεύω ότι ο τύπος αυτός, ειδικά στην ταινία αυτή αντικατοπτρίζει και το μέσο Νεοέλληνα, το σημερινό πενηντάρη. Έψαξα λοιπόν και βρήκα στοιχεία για το Billy:

Γεννήθηκε στην Ελασσόνα από γονείς αγρότες, αγωνιστές του ΕΑΜ. Το τέλος του εμφυλίου τον βρίσκει στην Ουγγαρία. Η βαρετή ζωή της Βουδαπέστης δεν ταίριαζε στο ανήσυχο και επαναστατικό πνεύμα του μικρού Βασιλάκη Μάρη κι έτσι στα 20 του αυτομόλησε στην Ελλάδα. Από μικρό το παιδάκι αυτό το βάραγε η γκαντεμιά. Μάλιστα ήταν τόσο γκαντέμης που κατάφερε να περάσει τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα την 21η Απριλίου του 1967. Τότε ήταν που αναγκάστηκε να βγεί στην παρανομία αφού αμερικανοποίησε το όνομά του (Bill Murray) και έβγαλε πλαστό διαβατήριο.
Σημαντική μοφή του αντιδικτατορικού αγώνα, μπήκε στις τάξεις του ΠΑΚ εσωτερικού και πήρε μέρος σε βομβιστικές επιθέσεις εναντίον της Finos Films (τον απέρριψαν λόγω "βλαχιάς" σε μια οντισιόν του Εθνικού Θεάτρου). Το 1972 πετυχαίνει και εισάγεται πρώτος στη σχολή Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων του ΕΜΠ. Στο πρώτο μόλις έτος των σπουδών του παίρνει υποτροφία και δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεση της στήλης Murray. Πρόκειται για τη φιάλη εκτόξευσης αντιύλης με στόχο την εξολόθρευση εξωγήινης "γλίτσας" -βλέπε Ghostbusters, 1984-. Παρά την υποτροφία που λάμβανε, τα λεφτά δεν ήταν αρκετά για βρεθεί στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και να υλοποιήσει το American Dream κι έτσι ο Bill εργαζόταν ως σερβιτόρος, γαζώτρια και μετρ σε μπουζουξίδικα.
στήλη Murray

Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974 τον βρίσκει στο ίδιο αεροπλάνο με το Νίκο Μαστοράκη με προορισμό το Los Angeles. Στην πτήση ο Bill γνώρισε το Νίκο αλλά δεν καταλάβαινε γρί από τα λεγόμενα του Μαστοράκη. Όταν ο Μαστ του πρότεινε να παίξει σε ταινία του ο Bill ξεστόμισε ένα "eeh?" με έναν κλασικό γελαδάρικο μορφασμό. Ο Μαστοράκης το εξέλαβε ως άρνηση κι έτσι, άθελά του ο Bill Murray έκανε μια θαυμάσια επαγγελματική κίνηση: δε συνεργάστηκε με το Μαστοράκη.
Το 1981 ο Bill πρωταγωνιστεί στην ταινία "Stripes", στην οποία μπορεί εξωτερικά να φαίνεται το χαζοαμερικανικό του πράγματος, όμως στην πραγματικότητα αποτελεί ύμνο κατά του μιλιταρισμού.
Το 1984 κι αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Brain Theory και έκανε και 7μισι διδακτορικά στο Computer Science (το όγδοο το βαρέθηκε και το άφησε) πρωταγωνίστησε στην ταινία Ghostbusters, η οποία είναι η πρώτη κινηματογραφική παρουσίαση διδακτορικής διατριβής (στήλη Murray).
Ο Murray πάντα αντιμετώπιζε πρόβλημα με την αγγλική γλώσσα. Αμέτρητες ήταν οι φορές που σκέφτηκε να τα παρατήσει και να γυρίσει στην Ελλάδα και να γλείψει κανένα βουλευτή μπας και τον διορίσει στον ΟΤΕ. Όμως όχι! Ο Bill δε λύγισε. Μάλιστα, για να σατιρίσει τη δυσκολία προσαρμογής του ως πρός τη γλώσσα, έπαιξε στην ταινία "Lost in translation".
Εδώ βλέπουμε ότι αν και έχουν περάσει τα χρόνια ο Βασίλης δεν ξεχνάει τις ρίζες του. Είναι έτοιμος να παραγγείλει ούζο και ποικιλία, μη σας πω ότι στο παρά πέντε δεν πρότεινε στον κρυόκωλο παρουσιαστή να παίξουν μια παρτίδα τάβλι ή πρέφα.

*Ανεξάρτητα πάντως από τις παραπάνω 'χαριτωμενιές' πιστεύω ότι είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός!